“Konular bitmeden deneme çözülmez” düşüncesi öğrenciyi aylarca gerçek sınav davranışından uzak tutabilir. Tersi biçimde çok erken ve sık tam deneme çözmek de henüz öğrenilmemiş alanları tekrar tekrar ölçerek moral ve zaman kaybı yaratabilir. Doğru geçiş, biten konu yüzdesinden çok denemenin amacıyla ilgilidir.
Deneme türünü amaca göre seçin
Konu tarama testi yeni öğrenmenin doğruluğunu, branş denemesi aynı ders içinde konu geçişini ve süreyi, tam deneme ise test sırası ile uzun oturum dayanıklılığını ölçer. İlk iki amaç için bütün müfredatın bitmesi gerekmez. Tam denemede ise sonuçları konu eksiği filtresiyle yorumlamak gerekir.
Yüzde 60 kuralını körü körüne kullanmayın
Bir branşın temel ve sık kullanılan ön koşullarının önemli bölümü çalışıldıysa, düşük sıklıkta branş denemesine başlanabilir. Ancak “yüzde 60 konu bitti” ifadesi içerik ağırlığını göstermez. Matematikte temel cebir ve problem dili oluşmadan yalnız kısa konuları tamamlamak, branş denemesi için gerçek hazırlık sayılmaz.
Erken denemeyi cezaya çevirmeyin
İşlenmemiş konu sorularını ayrı kodlayın ve net hedefinin dışında değerlendirin. Analizde üç grup oluşturun: öğrenildiği hâlde yanlış, öğrenildiği hâlde boş, henüz çalışılmamış. Çalışma planını ilk iki grup yönlendirsin; üçüncü grup konu takviminde kalsın. Böylece deneme, bilmediğiniz şeylerin uzun listesini gösteren bir moral testine dönüşmez.
Deneme sonrası düzeltme için zaman ayıramıyorsanız sıklığı artırmayın. deneme sıklığı rehberindeki analiz kapasitesi ölçütünü kullanın. Başlangıçta iki haftada bir tam TYT ve haftada bir seçili branş ölçümü yeterli olabilir; sınava yaklaştıkça kapsam ve sıklık veriye göre artar.
Denemenin gerçek değeri “kaç net yaptım?” sorusundan değil, bir sonraki haftada hangi kararı değiştirdiğinden gelir. Konuların bitmesini beklemek yerine ölçümü küçük başlatın; fakat her ölçümü yorumlayabileceğiniz ve düzeltmeye dönüştürebileceğiniz kadar kullanın.
